درباره الیاف پلی استر

الیاف پلی‌استر یکی از الیاف مصنوعی است که به دلیل خواص فیزیکی و مکانیکی و کاربردی شبیه پنبه از یکطرف و محدودیت منابع طبیعی و قیمت بالای پنبه از طرف دیگر‏، شاهد رشد تولید و مصرف بسیار بالا بوده، به طوریکه توانسته است تا ۸% جایگزین پنبه شده و یا به صورت مخلوط با پنبه استفاده گردد.

 وجود منابع عظیم نفت و گاز و صنایع پتروشیمی بزرگ در کشور عزیزمان ایران، دسترسی به مواد اولیه ارزان قیمت برای این طرح را میسر نموده است و این امر در مقایسه با کشورهای رقیب مثل چین یا کشورهای اروپائی ،که مواد اولیه خود را از ایران و یا منطقه خاور میانه تامین می‌کنند مزیتی بزرگ محسوب می‌گردد.

آغاز تولید و بوجود آمدن پلی‌استر امروزی به سال ۱۹۲۷ برمی‌گردد که کاروتروز آمریکایی نشان داد می‌توان پلی‌استر را از گلیکول‌ها و اسـیدهای آلی دو ظـرفیتی تهیه نمود ، ولی به علـت پایـین بـودن نقطه ذوب و همــچنین هیدرولیز آسان پلی‌استرهای اولیه، تحقیقات وی در آن زمان بیـشتر متوجه پلی آمیـدهاگـردید . در سال ۱۹۳۹ تحقیقات دیگری در این زمینه توسط وینفیلد در انگلستان نیز شروع گردید. در واقع پلی‌استر امروزی که یکی از مهمترین الیاف مصنوعی می باشد حاصل تحقیقات وینفلید و دستیار وی دیکسون بود که برای اولین بار در سال ۱۹۴۱ در آزمایشگاه تهیه گردید .

تا قبل از سال ۱۹۶۵ فقط از دی‌متیل ترفتالات برای تولید انبوه پلی استر استفاده می شد ولی با ممکن شدن خالص سازی ترفتالیک اسید ، این ماده هم در مقابل دی متیل ترفتالات مطرح گردید و به این ترتیب تولید پلی استر در دهه‌های ۶۰ و ۷۰ میلادی به صورت چشم گیری افزایش یافت  .

بطور کلی الیاف بشر ساخت، اعم از مصنوعی و یا بازیافتی را به دو صورت فیلامنتی (رشته مداوم) و یا استپیل (الیاف منقطع) مورد استفاده قرار می دهند .

ویژگی‌هایی همچون استحکام ، مقاومت بالا دربرابر حرارت و کشش ، مقاومت در برابر سایش، نور خورشید، اسیدها، الکلها، بیرنگ کننده‌ها و اکثر حلال‌ها، فرایند آسان و تولید با هزینه پایین برای تولیدکنندگان سبب شده است که الیاف پلی‌استر بیشترین سهم از بازار جهانی الیاف را به خود اختصاص دهد . بسیاری از معایب الیاف پلی‌استر همچون ارتجاعیت ضعیف، عدم جذب رطوبت، مقاومت در برابر رنگ‌پذیری و تولید الکتریسیته ساکن را نیز می‌توان به وسیله ترکیب کردن این الیاف با سایر الیاف اصلاح نمود.